انقلاب ) حقوق مزبور را مورد قبول و عمل قرار داده بودند . از آمريكا و فرانسه اصل تساوى و آزادى در قرن نوزدهم به ساير ممالك راه يافته و در قوانين اساسى آنها قيد و ثبت گرديد . و اما واضعين قوانين اساسى پاره اى ممالك كه در سالهاى اخير به تصويب رسيده ، اصل تساوى و آزادى را كه پيشوايان و رهبران نوع بشر اجراى آن را آمال ( كذا ) و آرزوى خود قرار داده بودند براى تأمين سعادت و نيكبختى مادى و معنوى افراد بشر كافى ندانسته ، اصول جديدى مانند تساوى مرد و زن از هر حيث و هر جهت ، تأمين وسايل بسط و نموّ خانواده ، بالا بردن سطح زندگى افراد ، بخصوص توجه به وضع مادى و معنوى كارگران و ساير طبقات زحمتكش ، مبارزه با بيكارى و فقر و غيره كه بيشتر جنبهء اجتماعى دارد براى نوع بشر قائل شده و عزم راسخ دارند كه تمام اين اصول را به مرحلهء عمل گذاشته و بدين نحو عدالت اجتماعى را برقرار سازند . و اما پس از پايان جنگ دوم جهانى كه تا به حال بشريت از مصائب و آفات بىشمار آن رهايى نيافته و همين مصائب و آفات موجبات جنگ بين المللى جديد را فراهم ساخته است ، رجال خيرخواه و بشردوست دنيا يقين حاصل كردند كه بدون استقرار صلح داخلى و اصلاح و مرمّت وضع مادى طبقات محروم و مفلوك برقرارى صلح بين المللى غير مقدور است و ؟ روى همين اصل است كه مؤسسين سازمان ملل متحد ( در سال 1945 ) در مقدمهء منشور اين سازمان لزوم رعايت و احترام حقوق بشر را به شرح زير تأييد و اعلام نمودند : ما ملل متحد با تصميم به محفوظ داشتن نسلهاى آينده از بلاى جنگ كه دوبار در مدت يك عمر انسانى افراد بشر را دچار مصائب غيرقابل بيان نموده و با اعلام مجدد ايمان خود به حقوق اساسى بشر و ارزش شخصيت انسانى و به تساوى حقوق بين مرد و زن و همچنين بين ملتها اعم از كوچك و